روح من - برای من رفیقی است که مرا- هنگام روزهای سخت و سنگین- دلداری می دهد-
و هنگام فزونی یافتن غم های زندگی تسکین می بخشد.
کسی که همدم روح خود نباشد- دشمن روح مردم است.
کسی که در خویشتن خویش دوستی را نمی یابد- اکنده از ناامیدی خواهد مرد.
زیرا زندگی از درون انسان می جوشد- نه از بیرون او.
من امده ام تا حرفی را بگویم و ان را خواهم گفت!
اگر پیش از به زبان اوردن ان- مرگ مرا دریابد فردا آن را بر زبان می اورد زیرا فردا هیچ رازی را در کتاب ابدیت پنهان نمی گذارد.
من امده ام تا در شکوه و روشنایی عشق و زیبایی- زندگی کنم.
من در این جایم-زنده:مردم نمی توانند مرا از زندگی ام تبعید کنند.
اگر انها چشمانم را در اورند من به نجوای عشق و نغمه های زیبایی و سرور گوش خواهم سپرداگر انها بخواهند مرا از شنیدن باز دارند- من وجد و سرور را در نوازش نسیم خواهم یافت که امیخته ای است از رایحه ی زیبایی و حلاوت نفس های عاشقان!
اثر:جبران خلیل جبران